حکایت آغوش من و اندام فریبای تو ، حکایت جانباز است و ترکش ، وقتی ترکش ِ داغت توی آغوش تنهایم نشست فکر نمی کردم جدا کردنت اینقدر عذاب آور باشه .

کسی در گوش من زمزمه کرد

((  امروز

            فرخنـــــده روزیست ))

و من

      در گور تاریک خویش

                             لبخند زدم

تو بدترین بازیگر دنیای منی

تو نقش معشوقه ی زندگی نامه ی مرا زخمی کرده ای

تو نه خود ادامه می دهی و نه کسی می تواند نقش زخمی شده ی تو را بازی کند

تو خیانت کرده ای بر تک تک دوشیزگان شهر تنهایی من

تو کشتی معنی ِ معشوقه گی را در شهر من

اندام گرمش ، اندام یخم را به مبارزه ای هوس آلود طلبید

قاب عکست را پشتم قایم کردم و گفتم ، نه .. کسی منتتظرم نیست ، ر  ا  ح  ت  باش

فکر میکنی اگر مجلس ساخت ِ منوریل را تصویب کند رابطه یمان بهتر می شود ؟